DONIOSŁA POTRZEBA

Doniosłą staje się potrze­ba takiego jej wykonania, by osoby na nią skazane, po opuszczeniu zakładu penitencjarnego nie stwarzały zagrożenia przestępczością. Jawi się więc problem ich resocjalizacji w warunkach wyjątkowo nie­korzystnych, cechujących się wprawdzie dalece zróżnicowanymi, to w sumie niedostatecznymi dla uczenia się norm i zachowań społecz­nych możliwościami. Stanowią o nich konieczność społecznej izola­cji groźnych przestępców, pewne ograniczenie ich praw, niedostatecz­ny z punktu widzenia potrzeb resocjalizacyjnych zakres ich obowiąz­ków oraz reglamentowany zakres swobody poruszania się skazanych (różniące się w poszczególnych systemach wykonywania kary). W tym dalece niekorzystnym społecznym środowisku, pomimo ograniczeń związanych z zakresem osobistej swobody – ustawa Ko­deks kamy wykonawczy stawia przed karą pozbawienia wolności cel wychowawczy, dla osiągnięcia którego eksponuje indywidualne od­działywania w różniących się stopniem izolacji penitencjarnej warun­kach, a przez to i niejednakowych możliwościach zastosowania środ­ków resocjalizacji. Wspomniane ograniczenia, tkwiące w istocie kary pozbawienia wolności, wykluczają bardzo szeroko rozumianą indywi­dualizację pedagogiczną, która zakłada nieograniczony dobór środków i metod oddziaływania